Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Το κίνημα αυτό δημιουργήθηκε διαδικτυακά για να ενώσει κι όχι να διασπάσει!

Να ενώσει φωνές από όλη την Ελλάδα για κοινούς αγώνες. Δείτε ποιοι κατάφεραν να αντισταθούν στις αποφάσεις της Τρόικας. Αυτοί που ήταν ενωμένοι , συμπαγείς και δρούσαν συντονισμένα.   Ας παραδειγματιστούμε κι να μην αυτοσχεδιάζουμε.
Δυστυχώς τελευταία διαπιστώνονται φαινόμενα στείρας κριτικής και πεισματικών συμπεριφορών στην προσπάθεια ορισμένων να επιβάλλουν την άποψη τους.

Η κωλυσιεργία των συλλογικών οργάνων  είναι αυτή που μας έκανε να αισθανόμαστε πως δεν εκπροσωπούμαστε επάξια και δεν ακούγεται η φωνή των νέων ιατρών. Η βιασύνη των κυβερνώντων να αλλάξουν τη λειτουργία όλης της δομής του συστήματος υγείας μας έκανε νε επιταχύνουμε τις διαδικασίες. Δεν είμαστε ούτε επαγγελματίες της πολιτικής, του συνδικαλισμού αλλά προσπαθούμε να αυτό οργανωθούμε. Για να το πετύχουμε χρειάζεται ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη και αλληλοεκτίμηση. Χρειάζεται έργο από τους περισσότερους κι όχι από λίγους.  Ξεκινάμε καλοπροαίρετα αλλά στο δρόμο χάνουμε τον προσανατολισμό και τους στόχους μας. Ίσως λόγω απειρίας ή απογοήτευσης.

Άποψη έχουμε όλοι μας από διαφορετική βάση και σκοπιά.
Οι εξετάσεις πχ θα είχαν νόημα σε μια κοινωνία ευνομούμενη με σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών – πολιτικών.
Όσο δεν υπάρχουν τέτοιες βάσεις   θα ήταν επιπόλαιο να δείξουμε εμπιστοσύνη για οποιαδήποτε αλλαγή αφού όλα τα στοιχεία που δημοσιοποιούν είναι αλλοιωμένα και αποσκοπούν στη δημιουργία εντυπώσεων. Με κύριο στόχο να πείσουν τους καλοπροαίρετους και τους αδαείς πως θέτουν τις σωστές βάσεις (βλ. στατιστικά Μόσιαλου, υγειονομικού χάρτη κτλ).

Οι άμεσα θιγόμενοι δηλαδή οι συνάδελφοι που είναι στην αναμονή (εδώ τους ορίσαμε σαν 1η οργανωτική ομάδα) πρέπει να αποφασίσουν για το μέλλον τους.
Οι υπόλοιποι πρέπει να σεβαστούμε την επιθυμία τους!
Όπως θα ήταν άδικο να προσπαθούν οι εν αναμονή να πείσουν τι είναι καλό για τον ΕΟΠΥΥ για τους αυτοαπασχολούμενους και νέους ειδικευμένους. (Δεν λέω να μην έχουν άποψη ή να μην την εκφράσουν αλλά να μην προσπαθούν να την επιβάλλουν).

Το διαδίκτυο είναι το μέσο που μπορούν να δημοσιοποιούνται απόψεις η οποίες όμως αν δεν είναι ολοκληρωμένες δεν μπορούν να τύχουν δυναμικής ή ενσωμάτωσης.

Οι συναντήσεις είτε διαδικτυακές ή πραγματικές αν δεν προηγείται επεξεργασία δεδομένων που να καταλήγουν σε συγκεκριμένες προτάσεις δεν μπορούν να βοηθήσουν σε τίποτα παρά να δημιουργούν σημεία τριβής και αντιπαράθεσης.
Είναι σα να μιλάς σε συνέδριο και να πας να αυτοσχεδιάσεις. Πας οργανωμένα με βιβλιογραφικά δεδομένα, powerpoint κτλ. Αντιστοίχως πρέπει να εργαστούμε και να πιστέψουμε στις γνώσεις μας, στις δυνάμεις μας.

Είμαστε γιατροί, επιστήμονες και οφείλουμε να δίνουμε λύσεις στα προβλήματα των ασθενών αλλά και της κοινωνίας.  

Για αυτό λοιπόν…
Πρέπει αναγκαστικά να περάσουμε τα όριά μας. Μετά θα συναντηθούμε.

Ελπίζω να μην είναι αργά…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου